26/08/26

Aquila Magna

Aquila Magna
Valetudinem tuam cura et felix esto.


Verba carminum:

Aquila in alto, supra nubes volat,
Pennis stridentibus, ventus fremit salut;
Rostrum acutum, oculi glaebam scrutant,
Caeli vastitas — metus in ore manet.

Aquila in alto, oculis declarat,
Nemo celatur sub lumine eius;
Alta vigilans, tenebrae franguntur,
Aspectus ferox — praeda non fallitur.

Aether latet, currit in silentio,
Suspirat umbra, cursus ferit subicio;
Oculus ferox, focus in plano remoto,
Nullus lateat — radius veritatis noto.

Aquila in alto, oculis declarat,
Nemo celatur sub lumine eius;
Alta vigilans, tenebrae franguntur,
Aspectus ferox — praeda non fallitur.

Rostra morsus non est — vigilantia sola,
Ventis dominans, aeris regina nola;
Campi palpant, fronde tremit humus,
Signum captum — in aere finis humus.

Aquila in alto, oculis declarat,
Nemo celatur sub lumine eius;
Alta vigilans, tenebrae franguntur,
Aspectus ferox — praeda non fallitur.

Noctis pallor, luna lambert acuta,
Aquila scrutans, vestigia notata ruta;
Atrum horizontis, longitudine gelida,
Oculus penetrare — nulla via oblita.

Aquila in alto, oculis declarat,
Nemo celatur sub lumine eius;
Alta vigilans, tenebrae franguntur,
Aspectus ferox — praeda non fallitur.

Tactus non evadet, lumen trahit verum,
Aquila volans — adamans, arcana fermum;
Altitudo patria, silentium pungit,
Praeda revelata — oculus praedam fundit.

Aquila in alto, oculis declarat,
Nemo celatur sub lumine eius;
Alta vigilans, tenebrae franguntur,
Aspectus ferox — praeda non fallitur.

In alto manet, vultus caelum tangit,
Nulla fuga — oculus semper angit.