Valetudinem tuam cura et felix esto.
Verba carminum:
Foris vastum tremit: platea mordet oculos,
ambulare fit glacies, pes gelat et moles.
Aperi portas — viscera contrahuntur,
oculis effugio, aer ipse gravatur.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Promenades lumen — fit imago hostis,
cor in cavis rugit, sileat stepes.
Gentes circulant, sonitus instillat ferrum,
manus sudant, via est similis fovea.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Forum apertum — mare sine margine,
oculi naufragiant, spes est in vinculo.
Ventus porrigit voces alienas,
pulsus vertitur in umbram, timor in pectore.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Vestibula ampla — testudines spatii,
anima claudit se, amat solitudinem.
Lumen urget frontem, pulvis fit aspera,
verba extranea me tangunt ut glaeba.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Gradus multitudinis — terra vacillat,
nomina vocantur; os respondere nequit.
Respiratio angusta, aura est catena,
oculi nubes faciunt fines latere.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Transitus longus — porta procul refringit,
ipse sum captus inter fora et carcer.
Membra tremunt instar arboris fractae,
vox est relinqua — sola me circumdat.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Horae effugiunt; dies sine margine,
festinat pes, sed locus est magis angustus.
Nomen meum larva fit inter voces,
anima foris ferit se ad parietes.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Nulla via salutis; plateae sunt dentes,
ego sum in medio — pectus quasi lapis.
Quam grande mare in cedro mutatur!
Clamat semper anima: non ire possum.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
Non possum foras — vox in pectore ruit,
spatium vorat, densantur muri, fuit.
Clamat anima: angor sine fine latet,
ego in angulo — totus mundus ardet.
