Valetudinem tuam cura et felix esto.
Verba carminum:
Noxus gressus, unda timet me,
palus alget, cor clausum reget me;
vocem malei latet retro mare,
spinaeque gelu stringunt mare.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
Litus fugiens, pes relictus glacies,
aurae arcana spirant pestilencias;
oculi vacui videant angustias,
sonus altus stringit costas.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
Palpitat umbra sub superficie,
membrum timoris non habet superficte;
ventus rugit, nubes curvant dentes,
maniunt umbrae longa intentes.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
Linea oris non clauditur foras,
gelida sal, lingua me imploras;
manus tremit, retia sunt vacua,
sensus abiit, fletus est macula.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
Lamina noctis obstat ad pedes,
fluctus feriunt — sensus foedus;
cor sine lucem, oculi sine speciem,
umor salis rapit omnem vocem.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
Annulor spatio, nil firmum retineo,
mare abscondit vias, fracta teneo;
clamor internus stridit per thoracem,
nec vox, nec somnus, nec pax me pacem.
Abyssus vocat — ego clamitans frango,
unda vorat — animum mihi erango;
tenebrae salis, gula profunda,
ipseque vagus, horror secundus.
